باغ ایرانی

باغ ایرانی

 

باغسازی یکی از  هنرهای كهن ایرانیان است که سنتهای ارزشمند و قدرتی معنوی را در خود دارد. تاریخ پیدایش اولین باغها در ایران به دوره هخامنشیان و باغهای سلطنتی پاسارگاد (قرن 6 قبل از میلاد) برمی‌گردد.

شکل باغ در ایران از گذشته تاکنون با چگونگی طبیعت و میزان آب تناسبی کامل داشته و، بر این اساس،  به شیوه‌های گوناگونی ساخته می‌شده‌است، مانند باغ‌آبی، باغ‌خانه، باغ واقع در محیطهای هموار، باغ واقع بر تپه، کوشک باغ.

از نمونه باغهای سنتی ایران زمین ـ که هنوز آثاری از آنها پابرجاست ـ می توان به باغهاي ارم و دلگشا (در استان فارس) و هشت بهشت و چهل ستون و فین کاشان (در استان اصفهان) و شاهزاده ماهان (در استان کرمان) و دولت آباد (در استان یزد) اشاره کرد.

توجه به اشکال هندسی و ایجاد اشکال مربع، برای ساده نشان دادن اجزای باغ، و همچنین محوربندی یا آکس‌‌بندی از اصول لاینفک باغ ایرانی است. آب جاری اصلیترین عنصری است که همواره به باغ ایرانی زندگي دوباره مي بخشد و ـ از این‌رو ـ استفاده از آب‌نما و استخر در باغها بسیار معمول بوده است.

با نگاهي به ساختار مجموعه میدان و برج آزادی و با توجه به محوربندی میدان و استفاده از آبنما در آن و همچنین درختها و نحوه قرارگیری برج در تقا طع دو محور اصلی میدان، مي توان گفت كه تلاش معمار بر این بوده که الگو برداری آزادی از باغهای ایرانی و بويژه کوشک  و باغ کوشک داشته باشد. گواه این امر شباهت بسیار زیاد آبنمای محور اصلی میدان آزادی با آبنماهای باغ فین کاشان است.

 

    

 

 

همچنین استفاده مناسب از هندسه ایرانی و الهام گیری از نقوش هندسی جداره داخلی گنبد مسجد شیخ لطف الله اصفهان در فضای سبز اطراف برج آزادی بخوبی مشهود است .